Alperen ailesiyle Kapadokya’ya geldi. Vadideki kayalar uzaktan tuhaf şekillere benziyordu. Birini kocaman bir mantara benzetti.
Rehber bu oluşumlara peribacası dendiğini söyledi. Alperen adını duyunca gülümsedi. Gerçekten bir perinin evi olup olmadığını sordu.
Rehber bu adın bir benzetme olduğunu anlattı. Kayalar uzun doğal süreçlerle biçimlenmişti. Alperen artık taşlara başka türlü bakıyordu.
Bölgenin geçmişinde volkanik etkinlik vardı. Rüzgâr ve su zamanla kayaçları aşındırmıştı. Farklı biçimler böyle ortaya çıkmıştı.
Alperen belirlenmiş yoldan yürüdü. Bir kayayı sivri bir şapkaya benzetti. Annesi aynı kayada bir dondurma külahı gördü.
Defterini açıp iki farklı kaya çizdi. Birinin başı geniş, ötekininki dardı. Ayrıntıları çizmek için yavaşça baktı.
Bir seyir noktasında durdular. Vadi uzakta kıvrılarak devam ediyordu. Alperen gördüğü biçimleri ailesine gösterdi.
Sonra kayaya oyulmuş bir mekânı ziyaret ettiler. İnsanlar bölgede kayaları kullanarak yaşam alanları yapmıştı. Alperen kapı ve pencere açıklıklarını inceledi.
İçerisi dışarıdan farklı görünüyordu. Duvarların biçimine dikkatle baktı. Burada yaşamın nasıl olduğunu merak etti.
Rehbere yeni sorular sordu. Bazı cevapları not aldı. Bazılarını daha sonra araştırmak üzere defterine ekledi.
Dönüşte yolun dışına çıkmadılar. Kayalara yazı yazmadan ve zarar vermeden yürüdüler. Alperen bu yerleri korumak istiyordu.
Akşam çizdiği iki kayayı yan yana koydu. Peribacalarının adı artık ona daha anlamlı geliyordu. Bir benzetmeden başlayıp doğanın uzun hikâyesini öğrenmişti.
Sayfaları düğmelerle veya klavyedeki sağ ve sol oklarla çevirebilirsin.