Şevval bir kültür atölyesine girdi. Ortada desenli, büyük bir sandık duruyordu. Sandığın içinden hangi sürprizlerin çıkacağını merak etti.
Atölye öğretmeni sandığı dikkatle açtı. İçinden renkli kumaşlar ve el işi örnekleri çıktı. Şevval desenleri yakından inceledi.
Bir desende küçük yapraklar gördü. Başka bir desende kıvrılan çizgiler vardı. Aynı renkler farklı biçimlerde kullanılmıştı.
Sonra ebru masasına geçtiler. Geniş bir teknenin yüzeyinde renkler yayılıyordu. Şevval suya benzeyen bu yüzeyi merakla izledi.
Öğretmen ebru için özel bir sıvı hazırlandığını anlattı. Boyalar bu yüzeyde desen oluşturuyordu. Şevval damlaların birbirine karışmadan yayılışına baktı.
Öğretmenin yardımıyla birkaç damla boya bıraktı. İnce bir araçla renkleri yavaşça hareket ettirdi. Ortaya dalgalı bir desen çıktı.
Desenin üstüne dikkatle bir kâğıt yerleştirdiler. Kâğıdı kaldırınca desen ona geçmişti. Şevval bu değişime hayran kaldı.
Öbür köşede bir gölge oyunu perdesi vardı. Işığın önünde renkli tasvirler duruyordu. Öğretmen Karagöz geleneğinden söz etti.
Perdede Karagöz ile Hacivat belirdi. Oyuncu sesini değiştirerek onları konuşturdu. Şevval neşeli konuşmayı gülerek izledi.
Şevval basit bir kuş şekli hazırladı. Öğretmen şekli ışığın önünde tutmasına yardım etti. Kuşun gölgesi perdede hareket etti.
Kuruyan ebrusuna yeniden baktı. Arkadaşının deseni onunkinden farklıydı. Aynı çalışmada herkes başka bir iz bırakmıştı.
Sandık kapanırken Şevval eserini çantasına koydu. Bu gelenekler onları yapan ve paylaşan insanlarla yaşıyordu. O da öğrendiklerini evde anlatmak istiyordu.
Sayfaları düğmelerle veya klavyedeki sağ ve sol oklarla çevirebilirsin.